دارم میرم یه جای دیگه..
میخواستم آرشیوم رو هم منتقل کنم.. اما پشیمون شدم..
همینجا باشه بهتره..
پس منتظر پست بیست و سومم توی یه خونه دیگه باشید...
افزوده شد:
حالا که رفتم خونه جدیدم کامنتینگ اینجا رو می بندم..
حرف آخر:
اي چرخ فلک خرابي از کينه تست بيدادگري شيوه ديرينه تست
اي خاک اگر سينه تو بشکافند بس گوهر قيمتي که در سينه تست
برگرفته از وبلاگ سهیل عزیز
اخطار: لطفاً عزيزاني كه زير سنين الف هستند از خواندن اين پست جداً خودداري فرمايند.
چند سال پيش چند تا شاگرد داشتم، از دختر بچه هاي پنج شش ساله بودند تا ده دوازده ساله.
دو تا از اينا كه جفتشون هم هفت ساله و كلاس اول ابتدايي بودن اصلاً با هم سازگار نبودن و هر كاري مي كردم اينا رو با كنار هم نشوندن با هم آشتي بدم فايده اي نداشت و يكيشون رو نميتونستم آروم كنم كه اينقدر با بغل دستيش دعوا نكنه.
يه روز كشيدمش كنار و گفتم چرا اينقدر دوستتو اذيت ميكني و نمي توني باهاش كنار بيايي؟
گفت: آخه خانوم، من اينو مي شناسم!!! شما كه نمي دونيد اين چه جور دختريه؟؟!!
گفتم: خوب بگو ببينم مگه چيكار كرده اين طفلك؟
گفت: خانوم، آخه اين، همه اش با داداش اين دختره (يكي ديگه از شاگردا رو اسم برد) مي رن توي اتاق و با هم لخت ميشن و بازيهاي زن و شوهري مي كنن!!!! از همون بازيهايي كه من ديدم!!! مامان بابام ميكنن!!!!!!!!!!!!
گفتم: مگه اون پسره چند سالشه كه اين بچه هفت ساله رو گول مي زنه؟ تو از كجا ميدوني؟
گفت: اونم كلاس اوليه!!!! من از روي پشت بوم خونه مون ديدم ميرن توي اتاق و يواشكي در رو مي بندن و...
پي نوشت اول: عجب خونه ايه ها، اتاقهاش مستقيم از پشت بوم همسايه ديد داره!!!!
پي نوشت دوم: اين بلاگرد كه الهي جز جيگر بگيره، كاسبي ما رو اساسي كساد كرده. واسه پيدا كردن لينكها كلي بايد زحمت بكشيم. به طور مثال لينك سهیل عزيز رو حفظ كردم و هر وقت ميخوام به وبلاگايي مثل سورناي نازنين و خانوم كوچولوي مهربان سر بزنم، ميرم از لينكدوني جناب سهیل خان استفاده مي كنم. خدا خيرت بده سهیل عزيز و اميدوارم لينكدونيت همچنان پابرجا و محكم بمونه و ما هي ازش استفاده بهينه ببريم.
پي نوشت سوم: سپندارمذگان مبارك.
احتمالاً اگه اين دفعه هم توي انتخابات شركت كنيم مشت محكمي بر دهان خودمون!! زديم. مطمئنم دفعه ديگه به پاس حضور ميليونيمون! بايد شاهد جيره بندي هاي خفني باشيم.. مثل جيره بندي اينترنت، جيره بندي نفس كشيدن، جيره بندي حرف زدن، جيره بندي فحش دادن (كه فكر كنم از همه سخت تر باشه) و به طور كل جيره بندي زندگي....
پي نوشت اول: تولدت مبارك محدثه عزيزم. اميدوارم در تمام مراحل زندگيت موفق باشي دوست نازنينم.
اینم كادو مخصوص واسه محدثه خانم خودم. ميدونم الان چون تازه به دنيا اومدي بهش نياز مبرم داري عزيزم!! ببين عزيزم به اندازه هاي درج شده خيلي دقت كني ها!
پي نوشت دوم: به دليل تولد محدثه عزيز، موقتاً يك عدد موزيك در پيت! در وبلاگ قرار داده شده است. گوشهاتونو سفت بگيريد كه نشويد. :دي
پي نوشت سوم: اگه كسي ايميلشو توي وبلاگش ميذاره دليل بر اين نيست كه همه ازش توقع داشته باشن كه هر وقت طرف آنلاين ميشه بشينه و با اونا قصه حسين كرد شبستري بگه و بشنوه.. محض اطلاع بعضي ها گفتم!
پي نوشت چهارم: مرخصي ديگه بسه.
پی نوشت اول: خودمونیما حد اقل از دست این پی نوشتای بی مزه ام راحت می شید..
پی نوشت دوم: به پی نوشت اول مراجعه شود!!
آخه يكي نيست به تو بگه وسط امتحانات به اين مهمي!!! كسي مياد دختر خانم درسخون!!! و مثبتي!!! مثل منو به بازي دعوت كنه؟
ديگه كاريش نمي شه كرد. چشم. ما هم به دستور محدثه خانم بازي ميكنيم. البته اينم يه زنگ تفريحه ديگه. مگه نه؟
و اما سؤالات كه به جون خودم از سؤالات امتحان ديروزيم هم سخت ترن..
1- خودتو معرفي كن:
هستي، از تهران.. بسه يا شماره شناسنامه هم بايد بنويسم؟
2- خصوصيات:
والله چي عرض كنم؟ من همه خصوصياتم منفي اند و هر چي ميگردم يه خصوصيت مثبت پيدا نمي كنم كه بگم. خصوصيت منفي هم كه ديگه گفتن و افتخار كردن نداره.
3- فصل مورد علاقه:
زمستان و بعد هم پاييز
4- رنگ مورد علاقه:
قرمز و مشكي
5- غذاي مورد علاقه:
غذاهاي آبپز به هيچ وجه دوست ندارم. از ماكاروني خوشم نمياد. از سوسيس، كالباس و هر چيزي كه رنگ و بويي از سير در اون باشه متنفرم. غذاهاي دريايي هم دوست ندارم. من از اينور جواب دادم!
6- ميوه مورد علاقه:
فقط سيب دوست ندارم!
7- موسيقي مورد علاقه:
موسيقي اصيل و سنتي ايراني و اگه منظور خواننده هم باشه از همه بيشتر عاشق صداي استاد شهرام ناظري هستم.
8- بدترين ضد حالي كه خوردم:
كدوماشو بگم؟
9- ناشيانه ترين كاري كه كردم:
حرفتو گوش كردم و توي اين بازي شركت كردم!!!
10- بهترين خاطره:
كلاس اول ابتدايي به جاي اينكه صبر كنم زنگ تفريح رو بزنن، نشستم سر كلاس و وسط درس كيك و سانديسم رو باز كردم و با لذت و ملچ مولوچ شروع به خوردن كردم!!
11- كسي كه بخوام ملاقات كنم:
هيچ كس!!
12- كسي كه نخوام ملاقاتش كنم:
والله همچين كسي هم وجود نداره.
13- براي كي دعا مي كنم:
آخه ما رو چه به دعا كردن؟
14- موقعيت من در ده سال آينده:
چه مي دونم؟ من به ده ثانيه آينده ام هم فكر نكردم چه برسه به ده سال آينده. دلت خوشه ها.
15- اِ اِ اِ، سؤالا تموم شدن كه.. شرمنده من فكر كردم امتحانه و منتظر بودم حداقل بيست و پنج تا سؤال باشه!!
انگار رسم بر اينه كه منم پنج نفر رو به بازي دعوت كنم. اين ديگه سخت ترين كاره به جان خودم.
حالا چون آيه نازل نشده كه بايد حتماً دعوت شدگان وبلاگ نويس باشند من اول سه نفر از دوستانم كه وبلاگ نويس هم نيستند رو به اين بازي دعوت مي كنم و اميدوارم توي همين كامنتينگ، در بازي شركت كنند:
1- آقا مازيار گل كه خواننده وبلاگ من هستند و وبلاگ نويس هم نيستند.
2- آقايي به اسم ب كه با اسم سه تا نقطه(...) واسه ام كامنت ميذارن و از دوستان خوبم هستند.
3- آقايي به اسم م كه يك وبلاگ نويس خيلي قديمي هستند و در حال حاضر وبلاگ نمي نويسند.
و اما دو تاي ديگه كه ترجيحاً از وبلاگ نويسان انتخاب مي كنم:
1- آقاي سهیل عزيز
2- خانم سورناي نازنين
3- خانوم کوچولوي مهربان
4- اِ اِ اِ، بازم كه شد شش نفر! اشكالي نداره. من كلاً آدم قانون شكني هستم!
پي نوشت اول: خدايت بيامرزاد استاد شهیدی كه افتخار ادب ايران بودي. حيف..!!
پي نوشت دوم: ولش كن، همون بالا رو بخوني خيلي زحمت كشيدي. پي نوشتهاي ديگه باشه واسه سري بعد.
هوي، تو كه توي وبلاگت با كمال پررويي خليج فارس رو خليج عربي و خليج فارسِ سابق مي نامي، گه خوردي پس كه خودتو يه ايروني معرفي مي كني! ايروني اينقدر بي غيرت نيست..
خليج فارس هميشه خليج فارسه و هر چي ام چهار تا مثل تو زر بزنن خليج عربي نمي شه...
پي نوشت اول: تو اين هوا فقط توچال حال ميده... يه چند روز ديگه هم ديزين.. نه؟
پي نوشت دوم: چند تا از اینا ساختين؟
پي نوشت سوم: دل بده به موسيقي و نواي دلنشين استاد. عمداً اينو گذاشتم توي وبلاگم. فكر كردم الان بيشتر به دل مي شينه. هر چند معني شعرش با هواي جوي خيلي فرق مي كنه. اما خوب، بي مناسبتم نيست. مگه نه؟
